აღშფოთებული პოსტი

e77112cf7c48

მე ვარ ქართველი  მაშასადამე ევროპელიო, რამდენიმე წლის წინ ბატონმა ზურაბ ჟვანიამ ბრძანა.

კაი კაცო, მართლა?

არც ის დამვიწყებია ორიოდე თვის წინ სკოლის მოსწავლეებს შორის, რომ   კონკურსი გამოცხადდა სახელად “ჩემი ევროპული ღირებულებები”, რომელშიც მონაწილეობა პრინციპულად არ მივიღე , ადრე ჩვენთვის ასეთები წერა თქო. სასაცილოა მსგავსი რაღაცების წერა და ლაპარაკი ქვეყანაში სადავ 19–20 წლის ბავშვებს ჭინჭრით და სკამებით დასდევენ

არ მიყვარს მსგავსი სახის თემებზე წერა, ჰომოფობია, პოლიტიკა და ა.შ მაგრამ ეს განსაკუთრებული შემთხვევაა. მრცხვენია … მრცხვენია იმის გამო, რომ გუშინ ცნობა მოვიდა ავღანეთში დაღუპული ქართველების შესახებ ხოლო დღეს კი, ვიღაც “პივნოი” ღიპიანი ნამდვილი ქართველი “მუჟიკები” აქციის წარმომადგენლებს უხათქუნებდნენ. მრცხვენია იმის გამო, რომ ცემა–ტყეპის შემდეგ ვიღაც გაქსუებული სასულიერო პირი სამებისკენ მიუძღვება ხალხს  რათა ელოცათ.  სამარცხვინოა , ისიც , რომ შენი რელიგიის უმთავრეს სიმბოლოს ჯვარს იყენებ იმისთის რომ ვიღაცას თავზე გადაალეწო. უკვე იმისაც მეშინია, რომ იმ საომრად დაგეშილი მღვდლებისგან რომელიმეს ფოტო ნიუსფიდზეც გამოანათებს წარწერით “რა თბილი ფოტოა” ან “მეამაყება რომ ვარ ქართველი მართლმადიდიბელი”

хрень собачья! მეამაყება არა ის –_–

ერთადერთი რისი თქმაც მინდა არის ის, რომ ალაბთ ეს აქციაც არ უნდა მოეწყოთ. არა იმიტომ , რომ არასწორია, არამედ იმიტომ, რომ ჯერ ამისთვის მზად არ ვართ. არ ვართ მზად , რომ მივიღოთ ადამიანები ისეთები როგორებიც არიან, არ ვართ მზად იმისთვის, რომ რელიგია აღვიქვათ სულიერი განვითარების საშუალებად და არა ერთ–ერთ საბრძოლო იარაღად.

ამ ხალხის ხელში უკვე ღმერთიც მეცოდება …

სავარაუდოდ ამ საღამოს ზემოთხსენებული “მუჟიკები” ამაყად მოყვებიან “ბირჟაზე” თუ როგორ “გაპიზდნეს ის პიდოები” (მაპატიეთ ცენზურისთვის) .

ჰოდა იმ “მუჟიკებს” მინდა ვუთხრა (პრინციპში მანდ ქალებიც   იყვნენ) წადით და თქვენი რელიგიიან–ტრადიციებიან–მაგარბიჭობიაანდ შავ ზღვაში ჩაიხრჩვეთ თავი!

და არ ინერვიულოთ, ხალხო, ალბათ ერთ დღეს ჩვენც დავინახავთ საქართველოს ცაზე ცისარტყელას

მომავალ პოსტამდე

თქვენი გლამთაია !

ჟამი სიცოცხლისა და ჟამი სიკვდილისა

290px-WWII_collage

რასაც მე ჰიტლერც ვწყევლი, როგორ უდგას პირში სული?!”

                                                                                      ოლღა ბებია

როცა დგება ჟამი სიცოცხლისა შენ თვალებს აღებ, შენი პირველი ტირილი კვეთავს დაძაბულ ჰაერს, როცა დგება ჟამი შენი სიცოცხლისა , მშობლებს ჯერ კიდევ უხარიათ მერე რა რომ იბადები სიდუხჭირესა და უქონლობაში, მერე რა რომ იბადები სანახევროდ განადგურებულ ქვეყანაში. ყველაფერს მოევლება, იმიტომ რომ პირველი მსოფლიო ომი უკვე აღარ არის …  მაგრამ შენ იბადები და იზრდები იმისთვის რომ მებრძოლი იყო მეორე მსოფლიო ომში. იბადები იმისთვის , რომ ჯერ იცხოვრო, შემდეგ იცოცხლო, ბოლოს კი მხოლოდ და მხოლოდ იარსებო რუსეთის ერთ პატარ სოფელში, გერმანულ პოლკთან ერთად.

როცა დგება ჟამი რწმენისა შენ უკვე არაფრის აღარაფრის აღარ გწამს. არც პატრიოტული ლოზუნგების არც გამამხნევებელი შეძახილების, არც ულვაშიანი დიქტატორის. ფეხებზე გკიდია არიული კასტის სიწმინდეც და “ჰაილ ჰიტლერ”–იც. იბრძვი მექანიკურად , იძულებით რათა რამდენიმე ადამიანმა ორიოდე წლით კიდევ შეინარჩუნოს თანამდებობა, ყოველდღე იმარჯვებ ომში , რომელიც უკვე წაგებულია.

როცა დგება ჟამი სიყვარულისა, გიყვარდება მთელი გულით,  მაგრამ გიყვარდება არა ქალი არამედ თავად ის იდეა , რომ შენ ერთ–ერთ რიგით მებრძოლს შეიძლება ცოლიც გყავდეს, შეიძლება იყო ვინმეს ზრუნვის ობიექტი. თუნდაც მხოლოდ ორი კვირის განმავლობაში.

როცა დგება ჟამი სიკვდილისა უკვე აღარც ფიქრობ, აღარც გიყვარს და რა თქმა უნდა აღარც ცოცხლობ. უბრალოდ ტალახში პირდაღმა ემხობი და თვალებს ხუჭავ.

როცა დგება ჟამი წიგნის დახურვისა, ერთი იდიოტური მელოდრამა მახსენდება და მეცინება. ვიღაც ესპანელი , სულელი თინეიჯერები კი არ იყვნენ “ციდან სამ მეტრზე” არამედ მეორე მსოფლიო ომის დროს ელიზაბეტ კრუზე და ერნზტ გრებერი იყვნენ ასროლილნი ციდან სამ მეტრზე ჭურვების მიერ.

მომავალ პოსტამდე

თქვენი გლამთაია!

სამერის 500 დღე

500-DOS-500-days-of-summer-28899455-500-600

чему бывать таму не минавать – ამბობენ რუსები და ხალხის უმრავლესობას ამის სჯერა. ჩვენ გვჯერა ბედისწერის, მეგობრობის , მარადიული სიყვარულის, კოსმოსური ძალების. დარწმუნებულები ვართ , რომ ყველაფერი რაც ოდესმე მომხდარა, ხდება ან მომავალში მოხდება წინასწარ იყო დაგეგმილი. წინასწარ იყო გადაწყვეტილი , რომ ამა და ამ დროს , ამა და ამ საათს შენ რძე უნდა დაგღვროდა, სამსახურში დაგგვიანებოდა, მანქანას უნდა გაეტანე, არჩევნებში გაგემარჯვა ან უბრალოდ უნდა დაგეცემინებინა.  სწორედ ამ წარმოდგენისა ტომ ჰენსენი ბედისწერაზე, მანამ სანამ  არ შეხვდა სამერს …

სამერი ზაფხულივით გოგოა და ზაფხულივით სახელიც ჰქვია. სამერისთან ქალებზე იწერება ყველა სასიყვარულო სიმღერა და  წიგნები, ჩაღდება ომები … თავად სამერი კი ალბათ იმითაა განსაკუთრებული, რომ თავისივე განსაკუთრებულობას ვერ ხვდება …

თავიდან ყველაფერი იოლია. გაცნობა ლიფტში, კოცნები ქსეროქსის აპარატთან, პარკში პიკნიკები. თუმცა მოგვიანებითტომი ხვდება , რომ ამ ყველაფერს რომანი მხოლოდ იმიტომ ქვია რომ მას ასე სურს და მიუხედავად იმისა, რომ სამერს არანაირ იმედი არ მიუცია , აუტანელია მისი ოლიმპიური სიმშვიდე … სამერი მშვიდად იყო, როცა მის გამო ტომმა უცნობი ცემა, როცა დაშორდა, როცა მას ასე გულს სტკენდა ….

საბოლოოდ ტომი სიცოცხლის ხალისს კარგავს, სამერთან დაშორების შემდეგ სამყაროს ნაცრისფერ ფერებში აღიქვამს,აღარ სჯერა არც ბედისწერის არც მარადიული სიყვარულის ….

ალბათ, მისი მთავარი პრობლემა ის არის რომ ბედისწერას ძალიან დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს. ზოგიერთი ადამიანი ჩვენს ცხოვრებაში ჩნდება არა იმიტომ რომ მასში სამუდამოდ დარჩეს, არამედ იმიტომ რომ გამოცდილება შეგვძინოს. და არ არსებობს არანაირი კოსმოსური ძალები ან ბედისწერა, არ შეიძლება ყოველი დღე იმის გახსენებაში გავატაროთ თუ რა მოხდა წარსულში და სად დავუშვით შეცდომა. სისულელეა, იმის დაჯერება რომ რაღაც ზებუნებრივი სულები განაგებენ ჩვენს ცხოვრებას … არ არის საჭირო ფუჭი თვითგვემა და უკვე გაფრენილი დღეებზე გულისტკვილი. როგორც მელკერ მელკერსონი იტყოდა იცხოვრე ისე თითქოს ეს შენი უკანსკნელი დღეა …

ასეა თუ ისე ფილმის დასასრულს ტომი ამ ყველაფერს ხვდება , ასე სრულდება მისთვის სამერის (SUMMER) 500 დღე და იწყება ახალი, ოტემის (autumn) დღეები. თუმცა ეს უკვე სხვა ისტორიაა …

მომავალ პოსტამდე

თქვენი გლამთაია!

დე… (II)

L071458

6 წლის ვარ. ჩვენი სასტუმრო ოთახი სანახევროდ მრგვალია და მეც ამ ნახევრაწრის გასწვრივ დიდი მონდომებით დავბაჯბაჯებ. დედაჩემი მიყვება , რომ ბავშობაში თვითონაც ძალიან მოსწონდა ეს ოთახი და ოცნებობდა რომ სწოედ ამ კონკრეტულ ბინაში ეცხოვრა. “თუ რაიმეზე მთელი გულით ოცნებობ, აუცილებლად აგიხდება” ამატებს დედიკო. მე სერიოზულად ვუქნევ თავს და ვფიქრდები, თუ მთელი გულით ვიოცნებებ შოკოლადის ქარხანზე ამისრულდება? რახან დედაჩემი ასე ამბობს ასრულდება )

 

8 წლის ვარ. ტახტზე ფეხმორთხმით ვზივარ და პირდარებული ვუყურებ რეპორტაჟს სექსუალური უმცირესობების შესახებ. ჟურნალისტი გაუგებარ და ბრტყელ-ბრტყელ სიტყვებს ისვრის, ამ სიტყვებში ბევრი “ჰომო” ურევია მაგრამ ბევრს ვერაფერს ვგებულობ. სამაგიეროდ გამოსახულებას ვუყურებ გაოგნებული. რატომ კოცნის ერთი ბიძია მეორე ბიძიას? რატომ ქორწინდება ერთი დეიდა მეორეზე? შეიძლება ასე იყოს? ეს “უზრდელობა” არ არის? ინდაურივით გაფხორილი წამყვანისგან ბევრს ვერაფერს ვგებულობ ამიტომ ისევ მშობელთან გავრბივარ საშველად. რომელიც მიხსნის რომ ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა, რომ ასე ხდება და რაც მთავარია ეს “უზრდელობა” სულაც არ არის. ყველაფერი გასაგებია! მთავარია ქუჩაში გეებს და “გოგო გეებს” რომ შვეხვდები არ მივაშტერდე.

 

11 წლის ვარ. რომელიღაც აუტანლად მელოდრამატულ ტელეშოუს ვუყურებ , რომელშიც სტუმრად მოწვეული “გაშპაკლული” ქალი ამტკიცებს ქალიშვილობის ინსტიტუტი მოძველდაო. როგორ შეიძება ინსტიტუტი მოძველდეს? ან საერთოდ ვინ აბარებს ამ ინსტიტუტში? საჭირო შეკითხვების დაწყობას ვგეგმავ, რომ ტელევიზორში გამოსახულება იცვლება. მოქმედება ახლა უკვე , რომელიღაც კლინიკაში ხდება სადაც უცნობი მამაკაცი ქალიშვილობის ინსტიტუტში ჩაჭრილებს კერავს :) რამდენიმე უხამსი ხუმრობის და ერთსაათიანი ბლა-ბლა-ბლას მერე როგორც იქნა ვხვდები რაზეა ლაპარაკი. მაგრამ ახლა ის უნდა გავარკვიო სწორია თუ არა ეს? საშველად თქვენ თვითონაც ხვდებით ვისთანაც გავრბივარ. ვუხსნი რომ მივხვდი რასაც ნიშნავს ეს ყველაფერი , სამაგიეროს იმას ვერ ვხვდები რამდენად მართებულია. ორსაათიანი ახსნა-განმარტების მერე ვხვდები , რომ ესეც თამად შემიძლია “უზრდელობების” სიიდან ამოვშალო. :)

 

ახლა უკვე 14 წლის  ვარ. თუმცა გაბარიტების და სიგრძის მეტი დიდი არაფერი შეცვლილა. დედაჩემს ვპარავ მაისურებს, ბლუზებს, შარფებს (სამაგიეროდ მეც არ უნდა გამიკვირდეს , როცა სადმე ჩემივე ჟაკეტით შევხვდები). ვკამათობთ წრილმანებზე, ვჭორაობთ მსხვილმანებზე. გვაქვს მსგავსი ცხvირები და მწარე ენა (яблоко от яблони недалеко падает).

 

ამას წინათ პროფესიის აჩევაზე მელაპარაკებოდა რაღაცებს, მე სანახევროდ ვუსმენდი თან ის ღრმა ბავშობის ოცნება მახსენდებოდა რომ გავიზრდები დედაჩემი გავხდები-თქო :)

 

მომავალ პოსტამდე,

თქვენი გლამთაია!

ნანკინელი ქრისტე

magdelene_annointing_jesus_feet

ამბობენ სასწაულები ყოველ წამს ხდებაო , უბრალოდ მათი დანახვის ნიჭი უნდა გქონდეს. ჩვენ , ყოველდღიურობაში ჩაფლული ადამიანები ვერც კი ვამჩნევთ ყველაფერ ამას , სამაგიეროდ ჩინელ მეძავს ძინხუას ჯერ კდიევ შესჩენია უნარი , რომ ამერიკელ-იაპონელ მეტისში იესო ქრისტე დაინახოს და მეტიც მასთან სარეცელიც გაიზიაროს.

ალბათ არც ისე ადვილია უძველესი პროფესიის წარმომადგენელი იყო და ამავდროულად შეინარჩუნო სულიერი სიფაქიზე და რწმენა. რწმენა იმისა, რომ მომავალში ყველაფერი კარგად იქნება, რწმენა იმისა რომ ავთვისებიანი ვენერიული დაავადებისგან განიკურნები.

სხვამ შეიძლება ამ მოთხრობაში უბრალოდ ლამაზი ისტორია დაინახოს, სხვამ  კი მკრეხელობად ჩათვალოს ის რომ ასეთი სამარცხვინო პროფესიის წარმომადგენელი იესოსთან სარეცელის გაზიარებაზე ფიქრობს. მაგრამ პირადად მე ამ მოთხრობამ მაიძულა სხვანაირად შემეხედა რელიგიური მრწამსისთვის.

არ აქვს მნიშვნელობა ქრისტიანი ხარ , ბუდისტი თუ მაჰმადიანი, არც იმას აქვა მნიშვნელობა შენ ღმერთს ალაჰს უწოდებ თუ ბუდას. ყველაფერი ეს პირობითია. მთავარი რწმენაა. უფალი არ სახლობს ეკლესიებში, უფალი არ არის ხეზე თუ ლითონზე გადატანილი გამოსახულებები  და ვერც გამუდმებით ლოცვა და რელიგიური სიმბოლოების ტარება დააგახლოვებს მასთან. ზიარება, მარხვა  და აღსარების ჩაბარება უბრალო ფორმალობაა. მთავარია იწამო! იწამო რომ მამაზეციერი ყველგანაა, იმ წვრილმანებში , რომელიც გახარებს , და არა აქს მნიშველობა შენ ლოცულობ თუ იატაკს ხეხავ , მთავარია იგრძნო და იწამო.

თავადაც არ ვიცი, იქნებ ეს ყველაფერი სისულელეა, იქნებ არარეალურის მჯერა, მაგრამ ძინხუასი არ იყოს მეც იმედი მაქვს , რომ ჩემი სახლის კარებსაც შემოაღებს ნანკინელი ქრისტე .

მომავალ პოსტამდე, 

თქვენი გლამთაია!

მორდორი სკოლაში

1693927_6194591-prn01_lz

ჩემი ანტიპათია სკოლისადმი იმ პრეისტორიულ ხანაში იწყება , როცა დინოზავრები ჯერ კიდევ თავისუფლად დაბოგინობდნენ დედამიწაზე. პირველ სექტემბერს იმ უსახურ შენობაში (რომელიც სულაც არ ჰგავდა ჰოგვორტსს) ყელამდე გაძეძგილი ჩანთით შევდგი ფეხი და მაშივე იქიდან გამოქცევა ვინატრე. დირექტორი სულაც არ ჰგავდა დამბლდორს და საერთოდ არ იცდონენ მაგია რა ხილი იყო. ასე იძულებით აღმოვჩნდი იმ მაგლურ სამყაროში გაჭედილი, რომელიც არც ისე იოლი აღმოჩნდა.

tumblr_meofp3RLQH1rcbls5o1_400

პირველ რიგში მასწავლებლები!

მე მყავს მასწავლებელი, რომელიც თვლის, რომ თუ გოგონას თმები აქვს გაშლილი მას შეყვარებული ჰყავს. თუ ყური აქვს გახვრეტილი ერთ კვირაში თხოვდება.

მე მყავს მასწავლებელი , რომელიც თვლის რომ ყველა ჩვენგანს პიროვნების გაორება აქვს და უსასრულოდ გვიმეორებს , ისეთები გავხდეთ , როგორებიც მეხუთე კლასში ვიყავით. (ჩვენ გვაპატიეთ, ლელა მას(სახელი შეცვლილია) ვერარ ვიქნებით მეხუთეკლასელები. ბიჭებს უკვე წვერი აქვთ, გოგონებს-მკერდი)

მე მყავს მასწავლებელი, რომელიც წლებია თავის ფავორიტებს აგროვებს, მათგან პატარა რობოტებს ამზადებს და სკოლის ტერიტორიაზე საბოდიალოდ უშვებს (მეც ვცადე გავმხდარიყავი რობოტი, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ წარუმატებლად ორიოდე კვირაში ჩემებური ოფოფები ავუშვი)

მე მყავს მასწავლებელი , რომელიც თვლის , რომ რახან თანამედროვე ლიტერატურას ვკითხულობ , ბულვარულ რომანებზე ვარ გადასული. არადა რა დროს დათო ტურაშვილი და ფილიპ პულმანია, ესქილეს პიესებს უნდა ვურტყამდე თავს :)

მე მყავს მასწავლებეlი, რომელიც უბრალოდ ყველას ძალიან უყვარს :

tumblr_mfupv7bB4g1qev6dyo1_400

შემდეგ მოსწავლეები

ათასჯერ მითქვამს და კიდევ ერთხელ გავიმეორებ, არ არსებობს იმაზე უფრო სასტიკი არსება ვიდრე ბავშვი  და ცხოვრებაში არ არსებობს იმაზე უფრო დიდი გამოცდა, როგორიც სკოლაა. აქ ვერასდროს ვერ იქნები შენი თავი, აქ ყველა განურჩევლად სქესისა თუ ასაკისა ხდება დაცინვის ობიექტი. დაგცინიან იმიტომ  რომ ქარში, უამრავი ბიჭის თვალწინ კაბა აგიფრიალდა, დაგცინიან იმიტომ რომ მოყინულზე ფეხი დაგიცდა, იმიტომ რომ მათ სტანდარტებს ვერ აკმაყოფილებ, დაგცინიან იმიტომ რომ ხარ ის რაც ხარ.

ვერ გიტანენ შენი პიროვნებიდან გამომდინარე. აქ ერთი პაწაწინა დეტალი განაპირობებს იარლიყს და სტატუსს , რომელიც მთელი 12 წლის განმავლობაში უნდა ატარო. თუ მუქი მაკიაჟი გიკეთია ემო ხარ, თუ გაკვეთილზე ყველა კითხვას ასუხობ “ზანუდა”, თუ არ პასუხობ გაუნათლებელი იდიოტი,  გაცვია ან გიკეთია განსხვავებული ტანსაცმელი ან სამკაული – ეჭვი შეაქვთ შენს ორიენტაციაში. აქ იჯერებენ აბსოლოტურად ყველანაირ აბსურდს , მაგრამ არ სჯერათ არავისი.

დროთა განმავლობაში შენც ცდილობ მოერგო მასის სტანდარტებს  და შეიძლება უარყო რომ ასეა, ხაზი გაუსვა შენს განსხვავებულობას, შემართებით უწოდო შენს თავს ექსცენტრული, თავისუფალი და ა.შ მაგრმ მასა მაინც გიმორჩილებს, რადგან როცა ცდილობ იყო მათგან განსხვავებული თავადვე ექცევი ზეგავლენის ქვეშ. 

არ უარვყოფ … მეც მასას ვეკუთვნი იმ მასას, რომელიც ფიქრობს ,რომ განსხვავებულია  ))

მომავალ პოსტამდე

თქვენი გლამთაია!

პოტერომანია საახალწლოდ

პირველ რიგში ახალ წელს გილოცავთ ჩემო ტკბილო და მურაბა ხალხო, წარმატებული და ბედნიერი ყოფილიყოს თქვენთვის 2013 წელი )))

2013 ჩემი ბლოგისთვის შესანიშნავად დაიწყო. დიდი სიმაყით მინდა წამოგიდგინოთ ბატონი ლუკა ჯოჯუა, მაგნუმის ერთ-ერთი წევრი და განთქმული პოტერომანი )) ჩემთვის ძალიან სასიამოვნოა , რომ მისი დებიუტი სწორედ ჩემს ბლოგზე შედგება ))

ერთ მშვენიერ ეს როდესაც გლამთაიამ გესთ პოსტის დაწერა მთხოვა უარი ვტკიცე ვიიქრე ჯერ ადრეა- მექი გრამ შემდეგ დავფიქრდი კარგ ავწონ - დავწონე და გადავწყვიტე მისი თხოვნა დამეკმაყოფილებინა და  ამ პოსტის წერა დავიწყე.

ძია ვერნონი დეიდა პეტუნია და დადლი არიან მაგლების ოჯახიდან .ია ვერნონს არავითარი კავშირი  არ აქვს   ჰარის სამყაროსთან დედია  კი და ჰაყავდა ჯადოქარი - ლილი პოტერი, რომლის  შვილიც ჰარი პოტერი გახლდათ. მათჭკუიდან გადაიყვანეს დეიდა პეტუნია და ია ვერნონი რომლებიც ტრაბახობდნენ ჯადოსნურ სამყაროსთან კავშირი არ გვაქვსო გარმ ჰარიმ ყველაფერი თავზე დააყენა ამ ოჯახში. 11 წელი ისე გავიდა მას ეგონ მისი მშობლები ავტო კატასტროპაში დაიუპნენ , მაგრამ ამ საიდუმლოს ჰოგვორსტის მასწავლებელმა და ჰარის მეგობარმა რუბეუს ჰაგრიდმ ახადა ფარდა და ჰარი თავის სამყაროში წაიყვანა სადაც  სადაც ჰარის გასაოგნებლად მისი ნაიარევის წყალობით მან გადაიმტერა ბავშვი დრაკო მალფოი, მაგრამ მას ვერ შევადარებთ ვოლდემორთან რომელაიც მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში მის მოკვლას ცდილობდა. მაგრამ მაინც სიკეთემ გაიმარჯვა და ვოლდემორი იქიოს გაამგზავრეს და ჰოგვორსი მაკგონაგელს დარჩა, რადგან ლაბუს დამბლდორი გარდაიცვალა მაგრამ  ის მაინც დარჩა ისტორიას. ამით ვამავრებ ემ პირველ პოსტს იმედია მოგეწონებათ 

მომავალ პოსტამდე 

თქვენი გლამთაია და ლუკა !

დიდების ცივი გული და თოვლის ბაბუა

 

დაახლოებით 7 წლამდე ღრმად მჯეროდა თოვლის ბაბუის არსებობის და მისი გამოჭერის მიზნით არაერთხელ მიყურყუტია სადარბაზოს კარებთან, სამწუხაროდ უშედეგოდ (მოხერხებული მშობლები მყავს). არა ერთი ისტორია მომიგონია შორეულ ლაპლანდიაზე ,  დამხმარე ელფებზე და წითელცვხირა ირმებზე. სამწუხაროდ, დღევანდელმა ბავშვებს აღარ სჯერათ გულკეთილი, თეთრწვერა მოხუცის არსებობის. ამას წინათ ჩემს 6 წლის დეიდაშვილს შევაპარე ახალი წელი მოდის და წერილების წერა არ დავიწყოთ მეთქი. შედეგად გამანადგურებელი პასუხი მივიღე ვიცი, რომ თოვლის ბაბუა არ არსებობსო. საქმე იმაშია , რომ ყოველ წელს სანტას ფორმაში გადაცმული ბაბუაჩვენი მთელი უბნის ბავშვების გასახარად კანფეტებით სავსე გუდას დაარბენინებს. მოკლედ ასეა თუ ისე6 წლის ბავშვმა გამომიცხადა სანტას არ მჯერა ვიცი, რომ ჩემი ბაბუა იცმევსო მაგ ფორმას. 

ლამაზი ზღაპრის მოგონებას ვინ დამასწრებდა?  ჰოდა ასეთი რამ მოვუყევი : თოვლის ბაბუა მთლიანად თოვლისა და ყინულისგანაა დამზადებული, ხოლო პატარა ბავშვებს ძალიან ცხელი გული აქვთ, ამიტომ პატარებმა არავითარ შემთხვევაში არ უნდა დანახონ , თორემ დადნება. დამთავრებული არ მქონდა კითხვა მაჯახა, მაშინ დიდებს რატომ აქვთ ნანახიო? პასუხი მარტივია : ზრდასთან ერთად ადამიანებს გული უცივდებათ და სანტასთვის მათთან მიახლოება უსაფრთხოა.

რა თქმა უნდა ეს ყველაფერი სიმართლე არ არის და მეც სიცრუის გავრცელებას ხელს არ ვუწყობს მაგრამ მე მგონი უწყინარი ტყუილები ხელს არ უშლის ბავშვის ფანტაზიის განვითარებას (უკვე თავს ვიმართლებ). სწორედ მისი ფანტაზიის განვითარების მიზნით ჩვენს სხვენში ჭინკები ცხოვრობენს , რომელთაც ყველა სურვილის შესრულება შეუძლიათ, მაგრამ არ უნდა გააბრაზო და მათ სამყოფელში არ უნდა შეიჭრა (ეს მაშინ მოვიგონე , როცა სხვენში ამიყვანეო მომთხოვა), ბაყაყები მოჯადოებული პრინცები არინ (ვაღიარებ, ხანდახან ბანალური ვარ) და როცა კბილს ამოიღებ, ბალიშის ქვეშ უნდა შეინახო და კბილის ფერიას დაუტოვო , რომელიც შენი კიჭებისგან მერე მარგალიტებს დაამზადებს :)

ასეა თუ ისე ჩემმა უწყინარმა ტყუილებმა იმოქმედა და ახლა ისევ ვამზადებთ თოვლის ბაბუსთან გასაგზავნ წერილს , რომელიც საფოსტო მტრედმა უნდა წაიღოს :)

მომავალ პოსტამდე

თქვენი გლამთაია !

ძერსკები ქართულად

Sunny_Cool_Teens

სიტყვა “ძერზკი” ფართო გამოყენებაშია დღევანდელ ქართული თინეიჯერებში, თუმცა ყოველ უბრალო მოკვდავს არ შუეძლია დაიპყროს “ძერზკობისთვის” საჭირო სიმაღლეები. მე როგორც ადამიანი, ვისაც ზემოთ მოხსენიებულ პირებთან ახლო შეხება ქონდა 8-9 წლს განმავლობაში მოგცემთ რჩევებეს თუ როგორ გახდეთ ნამდვილი “ძერსკი ძივა”

  1. თუ ბიჭი ხართ აუცილებლად დაიყენეთ ცამდე ასტყორცნილი ქოჩორი ან პირქით თვალებზე ჩამოფხატული “ჩოლკა”  (ოქროს შუალედი არ არსებობს) , თუ ზემოდან პრესტორიული ხანის  გაქუცულ ქუდასაც ჩამოიმხობთ “ვაფშე სიმპო” , “ძმი” და უბრალოდ “კაი წიპი” იქნებით.
  2. თუ გოგონა ხართ ატარეთ მუქი ტონალური , რომელიც ასე კარაგდ ეხამება თქვენს ღია კანს :) ენივეი, ფერთა გრადაცია თქვენ სხეულზე მიღწეულია.
  3. მუსიკა – უნდა გიყვარდეთ ბითლზები და ამავე დროს დასვათ გამანადგურებელი კითხვა თუ ვინ არიან ჯორჯ ჰარისონი და რინგო სტარი. პარალელურად ვერ უნდა იტანდეთ რუსულ სიმღერებს რადგან რუსული მუსიკა “ფუ, ბანძობაა” და “ასეთ გოიმობას როგორ უსმენ, გოგო?”.
  4. გადაკოცნეთთ ყველა და ყველაფერი იმიტომ რომ “აი, ძაან მომენატრე” და “მიყვარხარ, დაოოო”.  უნდა იყოთ ყველაზე თბილებეე, და” ჯაან, ჯაან “მაგრად უნდა ჩამეხუტოთ , როცა “ჯაან , ჯაან” ” “სწერვულს” ვამბობ რადგან ასეთ მომენტებშ  “ჯან, ჯაან” “შაყუარელი” ვარ. ამ დროს მე ახლოს მდგარ მეგობარს უნდა ვუბრიალებდე თვალებს, იქნებ შევეცოდო და “ძერსკეს” მკლავებიდან გამომიხსნას :დ
  5. “ეიფლის” აიფონით უნდა დაირხეოდეთ რადგან “ბლექბერი” და “ანდროიდი” “იტოგში” გოიმობაა.
  6. ისევ ბიჭების საყურადღებოდ, უნდა მოგწონდეთ ძალიან გახსნილი უკომპლექსო გოგონები, ტატუების და სიგარეტის მოწევს წინააღმდეგც არ უნდა იყოთ , მაგრამ თუ ასეთ გოგოს სადმე შეამჩნევთ მეძავი იგივე ბ**ი უნდა დაუძახოთ.
  7. გოგონების საყურადღებოდ , უნდა გყავდეთ  ბევრი “ძმი”, რომლებსაც ყველაფერ ეუბნებით და უთბილესი ადამიანები არიან.
  8. გირჩევთ, ისარგებლოთ მხოლოდ “ფეისბუქით” რადგან “ოდნო”  ”გოიმობაა” და ყველა სოფლელი მანდ შედის.
  9. დაეყენეთ სტატუსები “ცამდე მენატრები”, “შური და ბოღმა დიდია, კრიტიკა ფეხზე მკიდია” ან “ვერ ვიტან ახალ წელლსსსსსსს” მერე რა რომ მათზე ნული კომენტარი გექნებათ, სამაგიეროდ ეს ყველაფერი ღიად მეტყველებს თქვენს “ძერსკობაზე”
  10. კითხვა უნდა გიყვარდეთ ყველაფერზე მეტად , “ჯინსების თაობაზე” უნდა გეკეტებოდეთ და გეგა და თინა ყველაზე თბილები უნდა იყვნენ (ჩემი პირადი გულისტკივილი : ნუ შეურაცხყოფთ ტურიკას! ათასჯერ უფრო უკეთესი ნაწარმოებები აქვს!).
  11. ეკლესიაში კვირაში ცხრაჯერ უნდა იაროთ და დასუსტების მიზნით იმარხულოთ. ამავე დროს უნდა გჯეროდეთ , რომ სექსი ან კოცნა ქორწინებამდე ” არ არის მოსული პონტი” თუმცა ამავე დროს თქვენ სანაცნობოში ყველა ბიჭი/გოგო “გადაბურჯგნული” უნდა გყავდეთ (ჰმ, ყოველ შემთხვევაში აზრობრივად მაინც).
  12. და საერთოდ ჯასტინ ბიბერი გოგოა, ლედი გაგა “ჯაან” განსხვავებული ვინმეა, სელენა უსაყვარლესია და “ნირვანა” “ვაფშე” ვინ არის?
  13. მიწისძვრის დროს იმისდა მუხედავად , რომ ცა და დედამიწა იქცევა თქვენ მაინც გულმოდგინედ უნდა პოსტოთ “ვაიმე, ეს რა იყოო? შოკში ვაარ”

კიდევ ბევრი სხვა კრიტერიუმებია , რომელიც ახლა არ მახსენდება, თუმცა ამათ შესრულების შედეგადაც შეგიძლიათ საშუალო გაფრენის “ძერზკი” გახდეთ :) )))

მომავალ პოსტამდე

თქვენი გლამთაია !

დიკენსის შობა

უკვე დაწყებულია წინასაშობაო აჟიოტაჟი, ფეისბუქიც მოწითალო-მომწვანო ფერის სურათებითაა აჭრელებული. მე თუ მკითხავთ თანამედროვე შობა ზედმეტად პრიმიტიულია, აღარავის სჯერა საშობაო სასწაულების , თანამედროვე ბავშვებმა იციან რომ თოვლის ბაბუა არ არსებობს და სოცალური ქსელებიც გადაჭედილია “მე მეზიზღება შობა/ახალი წელი” ტიპის სტატუსებით. სად გაქრა ნამდვილი შობა? რატომ მიაჩნია თავი ყველას გრინჩად , თუმცა ის კი ავიწყდებათ რომ საბოლოოდ ეს მწვანე მხეცუნა გამოსწორდა და ნაძვის ხის გარშემო გამართულ ფერხულში ისიც ჩაება. თუმცა ალბათ ეპოქაში სადაც სხვადასხვა ხილის სახელის მატარებელი ტექნიკა ლამის  რელიგიადაა ქცეული, ძნელა მაგიაში დაიჯერო. ასეთ დროს ჩვენს საშველად საშობაო სულები მოდიან . . .

პირველი სული წარსული შობისაა, რომ გაგვახსენოს  როგორი იყო ნამდვილი დღესასწაული, მანამ სანამ აიფონები და ნოუთბუქები გახდებოდა ჩვენი კომპანონები, როგორ გვჯეროდა თოვლის ბაბუის, რომლის გამოჭერასაც ასე გულმოდგინედ ვცდილობდით …

ეორე სული აწმყო შობისაა, რომელიც ნათლად გვიჩვენებს თუ როგორ ვატარებთ ახლანდელ დღესასწაულს და მიუხედავად იმისა რომ დაუღალავად ვამტკიცებთ თუ როგორ შეიცვალა ახლა ყვეალაფერი გულისგულშ მაინც ვაღარებთ რომ ბევრ რამე უცველი დარჩა. თუნდაც  ”მარტო სახლში” და “ბედის ირონია”, მამა-პაპური სადღეგრძელოები 7 იანვარს და ინტოქსიკაცია 8 იანვარს :)

მესამე სული მომავალი შობისაა, რომელიც არც არაფერს გვახსენებს , არც გვაჩვენებს უბრალოდ იმედს გვაძლევს, რომ მომავალი დღესასწაული ახლანდელზე უკეთეს იქნება …

ბოლოსდაბოლოს თუ ბუზღუნა ებენეზერ სკრუჯმა შეძლო შობის უნიკალურობაში დაჯერება თქვენც შეძებთ და ამაში სულაც არ არის საჭირო ჯეიკობ მარლი მოჩვენება. უბრალოდ ეძებეთ მაგია არა ნივთებში არამედ ადამიანებში.

დამდეგ შობას გილოცავთ :)

მომავალ პოსტამდე ,

თქვენი გლამთაია!